همه چیز درباره ویزای شینگن و انواع آن


در سال ۱۹۸۵میلادی میان کشورهای آلمان، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، پرتغال، هلند، بلژیک، لوکزامبورگ، سوئد، نروژ، فنلاند، دانمارک، لیتوانی، لتونی، لهستان، مجارستان، اتریش، استونی، اسلواکی، اسلوانی، چک، ایسلند، مالت، یونان، لیختن اشتاین و سوئیس معاهده ای با نام شینگن امضا شد که بر اساس آن، ورود اتباع کشورهای اروپایی بدون ویزا به کشورهای عضو معاهده شینگن آزاد شد. این معاهده برای سهولت ورود و خروج اتباع کشورها شکل گرفت. در 11 اکتبر سال 2011 میلادی سیستمی به نام (VIS) شکل گرفت که مخصوص اطلاعات ویزای کشورهای عضو شینگن است و قوانین اخذ ویزای شینگن و ورود به محدوده شینگن را یکدست و آسان تر کرد چرا که این سیستم تمام اطلاعات ویزای کشورها را دارد و در مرزها در اختیار مقامات و مسئولان مرزی قرار می گیرد. علاوه بر این جلوگیری از سوء استفاده و ورود غیر قانونی افراد به کشورهای عضو شینگن از اهداف دیگر این سیستم است. باید اشاره کرد که اتباع آمریکایی به جز کلمبیا، پرو، بولیوی و چند کشور دیگر، اتباع قاره استرالیا و کشورهای ژاپن، کره جنوبی و مالزی نیازی به گرفتن ویزای شینگن ندارند و می‌توانند حداکثر ۹۰روز به این کشورها وارد و یا خارج شوند.

اما انواع ویزای شینگن

ویزای شینگن به چهار نوع تقسیم می شود، ویزای نوع A یا همان ویزای ترانزیت است که طبق آن مسافر نبایستی از فرودگاه خارج شود بلکه می تواند در یکی از فرودگاه های محدوده شینگن پرواز خود را تعویض کند و به خارج از محدوده شینگن برود. ویزای نوع B یا همان ویزای عبور که به مسافر اجازه خروج از فرودگاه در محدوده شینگن را می دهد اما مسافر می بایست از محدوده شینگن عبور کند و از طریق دیگری مثلا سفر زمینی از محدوده شینگن خارج شود. ویزای نوع سوم که ویزای نوع C است، ویزای توریستی شینگن است، نوع آخر ویزای شینگن ویزای نوع D است که ویزای طولانی مدت است و برای اهداف تجاری و بازرگانی مورد استفاده قرار می گیرد و افرادی که از این نوع ویزا استفاده می کنند می توانند در سال چند بار به محدوده شینگن وارد شوند یا خارج شوند.

به کانال تلگرام فلایتیو بپیوندید.